Mijn naam is Sep, ik ben 20 jaar oud en een geboren en getogen Eindhovenaar. Ik ben opgegroeid in een geweldig gezin met twee ouders uit de culturele sector. Politiek vond ik altijd al enorm interessant. Als kind wilde ik al burgemeester worden. Uiteindelijk is deze interesse mijn studie geworden en ben ik aan de bachelor Politicologie begonnen. Nu wil ik graag de theorie die ik heb opgedaan met mijn studie omzetten in de praktijk, zodat ik iets voor anderen kan betekenen. 

Om uit te leggen wat mijn maatschappelijke visie is, kan ik het best beginnen met wat mij typeert.

Ik houd van spelletjes spelen, een goed gesprek voeren en muziek luisteren. Daarnaast vind ik het belangrijk om anderen erbij te betrekken, zorg ik dat niemand achterblijft en dat iedereen zich gehoord voelt. In groepen kom ik vaak terecht in de rol van vertrouwenspersoon of vertegenwoordiger. Ik probeer via mijn manier van communiceren uit te nodigen tot openheid, gelijkwaardigheid en vertrouwen. Ik luister, stel vragen en zoek naar oplossingen. Dit is de drijvende kracht van mijn motivatie om de politiek in te gaan. Vanuit deze positie wil ik ervoor zorgen dat ieder mens de mogelijkheid heeft om volwaardig mee te kunnen doen in de samenleving. 

Waar ik voor sta

Eindhoven als een stad met toekomstperspectief. 

Een stad die klimaatkoploper is, waar je een dak boven je hoofd hebt, we huizen isoleren, mensen met schulden worden geholpen, mentale problemen serieus nemen, er waardering is voor cultuur, geweld tegen vrouwen stopt, fietsers de baas zijn, en iedereen verwelkomd wordt. Dit alles is slechts een fractie van de plannen voor een stad waar duurzaamheid, bestaanszekerheid en inclusie centraal staan. Ik daag je uit om ons verkiezingsprogramma te lezen en alle plannen in te zien voor deze ambitieuze stad!

Eindhoven kan de stad worden met toekomstperspectief door politieke beleidskeuzes. Dat mensen het lastig hebben met schulden is een beleidskeuze, dat mensen op straat moeten leven is een beleidskeuze, discriminatie en kansenongelijkheid aanpakken zijn beleidskeuzes. Mensen de mogelijkheid geven om volwaardig mee te kunnen doen in de samenleving is dus een keuze die de politiek maakt. Ik wil de politiek in om gedurfde keuzes te maken waardoor niemand achter blijft en er perspectief wordt geboden. Want als we niets doen wordt de aarde warmer en de samenleving armer.